حضرت علی(ع)درابتدای خطبه ی 165 نهج البلاغه می فرمایند:

«خداوند پدیده های شگفتی ازجانداران حرکت کننده , بی جان, برخی ساکن وآرام ,بعضی حرکت کننده وبی قرار افریده است وشواهد ونمونه هایی ازلطافت صنعت گری وقدرت عظیم خویش بپاداشته ,چندان که تمام اندیشه ها رابه اعتراف واداشته ,وسر به فرمان او نهاده اند.

ودر گوشهای ما بانگ براهین یکتایی او پیچیده است.آنگونه که پرندگان گوناگون رابیافریدوآنان را درشکافهای زمین ورخنه ی دره ها وفراز کوهها مسکن داد.بابالهای متفاوت وشکل وهیاتهای گوناگون که زمام آنها به دست اوست. پرندگانی که بابالهای خود درلابلای جوگسترده وفضای پهناور پرواز می کنند.آنهارا ازدیار نیستی درشکل وظاهری شگفت آور بیافرید واستخوان هاشان راازدرون درمفصل های پوشیده ازگوشت به هم پیوند داد.برخی ازپرندگان راکه جثه ی سنگین داشتند ازبالا رفتن وپروازهای بلندودور بازداشت.آنگونه که آرام وسنگین درنزدیکی زمین بال می زنند.پرندگان رابالطافت قدرتش ودقت صنعتش دررنگهای گوناگون بازیبایی خاصی رنگ آمیزی کرد.گروهی ازآنها را تنهابایک رنگ بیاراست که رنگ دیگری درآن راه ندارد.دسته ای دیگررا دررنگ مخالف آن فروبرد جزاطراف گردنشان که چونان طوقی آویخته, مخالف رنگ اندامشان است.»

نوشته اند چون حضرت ابراهیم(ع) استدعا نمود که خداوند زنده کردن مردگان را به او نشان دهد تا قلبش آرام گیرد(اعتقاد وایمان که داشت),خداوند به اوفرمود که چهار مرغ رابگیروبکش و...

وآن چهار پرنده ای که دراین ماجرا نقش داشتند عبارت بودند از:طاووس,مرغابی,خروس,کلاغ .چرا؟

گفته اند چون هریک ازاین مرغها به پیغمبری خیانت کرده است.طاووس به حضرت آدم خیانت کرد وشیطان را به بهشت برد.خروس لباس الیاس را درید.مرغابی ریشه ی یقطین یونس راکند وکلاغ به حضرت نوح(ع)خیانت کرد که اورا فرستاد خبراز خشکی بیاورد,رفت وبه خوردن مشغول شدونوح را منتظر گذاشت.وخلاصه هریک ازاین چهار پرنده به نفرین پیغمبری گرفتار شد.

حال ای انسان هرکس زندگی جاوید می خواهد باید خروس شهوت وزاغ امل راسر ببرد ومرغابی شکم پرست را شکم بدرد وطاووس خودپرستی رابه عالم فنا بفرستد.

(موتوا قبل ان تموتوا)

منابع:نهج البلاغه  ـ   کتاب جامع النورین یا انسان ملا اسماعیل سبزواری