امام علی (ع) فرمودند : حق سائل این است که اگر صدقه آماده داری , به او بدهی ونیاز اورا برطرف کنی وبرای رفع فقر او دعا کنی وبه خواست او کمک کنی . واگر درصدق او شک کنی واورا متهم بدانی ولی بدان یقین نداری بسا که شیطان برایت دامی نهاده ومی خواهد تورا از بهره ات باز دارد ومیان تو وتقرب به پروردگارت حایل شود .اورا به حال خود واگذار وبه خوشی جواب کن واگر هم بااین حال به او چیزی بدهی کار بجایی است .

وحق صدقه اینست که بدانی این صدقه پس انداز تو است نزد پروردگارت وامانت , بی نیاز از گواه تو است . وچون به این امر معتقد شدی , به آنچه درنهان بسپاری بیشتر اعتماد داری تابه آنچه آشکار باشد . سپس به صدقه ی خود براحدی منت منه زیرا که آن برای تو است واگر بدان منت نهی , درامان نیستی که به روز همان کسی گرفتار شوی که بدو منت نهادی زیرا این خود دلیل است که توآنرا برای خود نخواستی واگر برای خود می خواستی , براحدی بدان منت نمی نهادی .

تحف العقول تالیف حسن بن علی بن الحسین بن شعبة الحرانی