این راهم می دانیم که کفار آرزوی بد برای مسلمانان درسر نمی پروریدند مگربخاطر دین آنان وسینه هایشان تنگی نمی کرد و دلهایشان غش نمی کرد مگر بخاطر همینکه دین آنان ، عزت وشرف ایشان را ازبین میبرد و آزادی ایشان را درانجام آنچه هوا وهوسشان اقتضاء میکرد ونفوسشان بدان عادت داشته ، سلب میکرد وبه شهوترانیهای بی قیدوشرطشان خاتمه می داد . بنابراین آنچه درنظر کفار مورد نفرت وانزجار بود ، دین مسلمانان بود نه خود آنان . بااهل دین هیچ غرض وعداوتی نداشتند مگرازجهت دین حق انان . آنها نمی خواستند مسلمانان ازبین بروند وچنین مردمی دردنیا نباشند بلکه می خواستند نورخدارا خاموش سازند وارکان شرک راکه درحال تزلزل قرار گرفته وداشت فرومی ریخت ، تحکیم ببخشند ومومنین را همانطور که درجمله « لـَویـُرَدّونـَکـُم کـُفّاراً ... » گذشت ، به کفرقبلی خود برگردانند . همچنانکه درآیه زیر به این حقیقت تصریح نموده می فرماید :

« یـُریدونَ لـِیـُطفـِوءا نورَالّلهِ بـِاَفواهـِهـِم وَالّلهُ مـُتـِمُّ نورِهِ وَلـَو کـَرِهَ المـُشرِکون »

( سوره صف – 8 )  

ونیز می فرماید :

« فـَادعواالّلهَ مـُخلـِصینَ لـَهُ الدّینَ وَلـَوکـَرِهَ الکافـِرون »

( سوره غافر – 14 )  

وبهمین جهت کفار هیچ همی بجز قطع این شجره طیبه وریشه کن ساختن آن نداشتند . آنها تنها هدفشان این بودکه ازراه تفتین مومنین و راه دادن نفاق وتفرقه دربین جماعت آنان وگسترش شبهه وخرافات دربین آنان وسرانجام افساد دین آنان ، این بنیان رفیع را سرنگون سازند .

تفسيرالميزان